Gedichten
-
Verwoest
Lees verder: VerwoestMatthias Haeck Bij het zetten van de eerste voet tasten we nog met rubberen zolen, zoeken we in het monochrome puin naar focus op het gebombardeerd tapijt. We dwalen door het weggemaaide land, bukken ons maar rapen niets. Peilen ondiep, de grond is verstijfd. Op de duur vallen we uiteen zoals beton het voordeed, eerst…
-
Mijn walvislied
Lees verder: Mijn walvisliedNicole Ledegen mijn oor potdicht, alsof ik een ballast draag, een weg te geven rugzak, een nat zwempak. dromend dat ik mijn vel uittrek om te drogen, rammelt mijn oud skelet door een trechter diep de aarde in. ik voed me met kalk als kiemkracht. niet langer loom in grachten, maar vederlicht zwemmend in woeste…
-
Eco-liefde
Lees verder: Eco-liefdeLuc Martens kan je nog een hart verwarmen achter zonwerend glas en als dat niet zo is, kan het dan nog liefde geven kunnen hersencellen functioneren binnen muren met twaalf centimeter verplichte isolatie geen enkele boom krijgt er zijn zuurstof door kan ik jouw brandend vuur blussen nu je huid waterafstotend werd behandeld alles wat…
-
Duet
Lees verder: DuetNikki Petit je bent veel vergeten geeft gul kleur aan de strakke tekening die mij vormgaf het monochrome landschap met beperkte bewegingsruimte krijgt een nieuwe dimensie het saaie ganzenbord ontpopt zich tot levendige 3D-animatie alsof het niks is, strijk je plooien glad verander je stekelige jute in zijde je gomt de tekstballonnen leeg verzint ter…
-
Hoe zou het zijn
Lees verder: Hoe zou het zijnPatrick Verstraete Hoe zou het zijn jou aan te raken en elke rimpel een verhaal vertelt hoe zou het zijn me neer te vlijen. Als mijn hand verdwaalt rond jouw lichaam we met onze vingers bruggen bouwen en ons tastbaar en geruisloos verbinden. Het zou zijn als een blinde die kaartleest een streling omhelst…
-
Duinenverdriet
Lees verder: DuinenverdrietFranky Taveirne stil geluk koop je niet met zand korrels lopen duinsgewijs weg van de zee stervend aan stammetjes schors van zoute stilte grijsblauw trekt licht achter de heuvel mijmerend over je kus getongd na donkere belletjes op je lippen die me laven als eb en vloed
-
handen
Lees verder: handenWim Vandeleene : als we leren fietsen, houden ze de koers vast
-
Voor het licht uitgaat
Lees verder: Voor het licht uitgaatLuc C Martens schoorvoetend onder de regendouche, bedacht voor de val, wrijven zij elkaars rug, herkennen de plooien van hun trage lijven, kussen nog steeds met gesloten ogen de wereld had voor hen nooit grenzen. op de bedampte spiegel trekt hij een lijn. nu de horizon nadert, haalt het sparen van de rug het van…
-
de badplaats van mijn dromen
Lees verder: de badplaats van mijn dromenJanis Derie ik weet nog dat mijn neusbrug verbrand was en ik straalde toen ik jouw naam hoorde vallen in de krantenwinkel de zomer liet een vurig gevoel na op het puntje van mijn tong gedachten uitwisselen tussen het stekelgras je likt mijn schenen preventief voor brandwonden vergeet de handdoek rond je middel verschillende ontmoetingen…
-
vrijdagschemering
Lees verder: vrijdagschemeringRob De Winter op zoek naar lust en vlinders vinden twee linkerhanden de grens tussen huid en spetterende sterren zinnen smelten als vlekken in de duisternis
Donsai Dichterscollectief Deinze 