Gedichten
-
Alles gebeurt onderweg
Lees verder: Alles gebeurt onderwegAnnemie Deckmyn de lege la waaruit ik het laatste paar kousen aantrek maakt me melancholiek. mijn benen zijn het waard om deze ragfijne aan te trekken. gehandschoend het bloot bedekken. kleine haperingen havenen mijn tweede huid. een steek in mijn hart, de ladder spreidt zich voor me uit, dood spoor over oud zeer. dat…
-
Verweesd
Lees verder: VerweesdEddy Vaernewyck werkelijk overal hadden ze gezocht. in kasten en laden, onder de deurmat. ze spraken met buren, ondervroegen de hond, liepen koortsachtig langs straten en pleinen. keer op keer schuimden ze het web af, doorbladerden radeloos de krant en keerden meermaals hun ziel binnenstebuiten. uiteindelijk bleven ze verweesd achter met al hun vragen. wisten…
-
Niemandsland
Lees verder: NiemandslandEddy Vaernewyck zorgeloze zomers waren het. achter de hoeve lag onze uitkijk op de wereld. wij waanden ons onsterfelijk en goddelijk tegelijk. in onze hoofden lag elk ver goudland aan onze kindervoeten. Winnetou of William Cody waren wij, al naargelang de boeken die wij lazen. urenlang lagen wij in hinderlaag. prikten gewetenloos vlinders op bordpapier…
-
Kapseizen
Lees verder: KapseizenNikki Petit je huilde niet hoop kapseisde in de kamer een kraambed verdraagt immers geen stilte gehaaste handen wikkelden je in een doopkleed van aluminium namen je mee te ver van mijn reikende handen te ver om ooit nog je weg terug te vinden ze hoorden ons niet schreeuwen thuis trok alle lucht uit de…
-
Lood
Lees verder: LoodNikki Petit er hangt lood in de lucht ik meet de velden met mijn passen bij gebrek aan zon draait een boeket koeienkoppen zich naar mij ik splijt de wolkbreuk onder het slagwerk op mijn transparante paraplu oogsten mijn ogen druipende peren gerijpt in een seizoen dat altijd weergaloos te kort schiet zoals alleen zomers…
-
metamorfose
Lees verder: metamorfoseRob De Winter (aan Franz Kafka) mijn kruin overziet eeuwen hoe weinig is veranderd behalve de tooi van de mensensoort hun taal en gebruik van woord mijn takken grijpen niet gul geven ze alles weg in pure kleuren van seizoenen voedsel voor bodem en dartel insect mijn wortels reiken diep en ver verankeren tijd in…

