Franky Taveirne

Zijn eerste contacten met poëzie waren in het Sint-Hendrikscollege met zijn leraar latijn en klasgenoot Luc Coorevits (Behoud de begeerte)

De microbe ging verder met Jo Decaluwé waar hij voordracht volgde. Na een zeer lange pauze werd het vuur weer aangewakkerd door Yves van Durme en later door de collega’s die nu Donsai vormen. Zijn grote betrachting met zijn poëzie is het ‘dichter’ bij de mensen brengen. Vlot leesbaar en begrijpbaar voor iedereen!

Een gedicht is een huis.
Men moet erin kunnen wonen.
En om gerieflijk te zijn moet het
een kelder, een zolder
en vele diepe kasten
voor onze herinneringen hebben.

Jan Greshoff

Vind ons op