Luc C Martens
schoorvoetend onder de regendouche,
bedacht voor de val, wrijven zij elkaars rug,
herkennen de plooien van hun trage lijven,
kussen nog steeds met gesloten ogen
de wereld had voor hen nooit grenzen.
op de bedampte spiegel trekt hij een lijn.
nu de horizon nadert,
haalt het sparen van de rug het van de liefde
in bed een handdruk
voor het licht uitgaat
Donsai Dichterscollectief Deinze 