Janis Derie
ik weet nog dat mijn neusbrug verbrand was en ik straalde
toen ik jouw naam hoorde vallen in de krantenwinkel
de zomer liet een vurig gevoel na op het puntje van mijn tong
gedachten uitwisselen tussen het stekelgras
je likt mijn schenen preventief voor brandwonden
vergeet de handdoek rond je middel
verschillende ontmoetingen worden onder de zon gelegd
om te rijpen, rotten, drogen
tot ik ze als brood aan de meeuwen geef
onderaan een wasmand liggen gevoelens bedolven
ontstaan in het zonlicht, maar langer houdbaar in het donker
spoel mij dus niet af, maar verlucht mij
