Matthias Haeck
Ontbloot je gezicht en toon me je keel.
Ik moet je woorden uit je lichaam halen
ze in mijn handen nemen
ze boetseren tot een kind.
Ik leg mijn schootsvel af, je ziet mijn eelt.
Ik vlei gedachten tussen je dijen
doe ze aarden, klinken.
Doe jij ze kiemen tot een wonder.
Laat tinkelen jouw stem, laat brommen mijn snaar.
Van klank zijn wij gemaakt, ik de componist,
jij je heupen, glanzend als een cello.
Donsai Dichterscollectief Deinze 