,

Duet

Nikki Petit

je bent veel vergeten

geeft gul kleur aan de strakke tekening

die mij vormgaf

het monochrome landschap

met beperkte bewegingsruimte

krijgt een nieuwe dimensie

het saaie ganzenbord ontpopt zich

tot levendige 3D-animatie

alsof het niks is, strijk je plooien glad

verander je stekelige jute in zijde

je gomt de tekstballonnen leeg

verzint ter plekke nieuwe inhoud

ik herinner me knellende schoenen

jij mijn blote voetjes in het gras

je gooit Bengaals vuur in mijn hoofd

legt jouw luchtspiegeling als een slide

over mijn nachtmerrie

meesterlijk vermengd met twijfel

blijven antwoorden uit

je geeft me stiften mee

voor de kleurplaat

van je kleinkind

Een gedicht is een huis.
Men moet erin kunnen wonen.
En om gerieflijk te zijn moet het
een kelder, een zolder
en vele diepe kasten
voor onze herinneringen hebben.

Jan Greshoff

Vind ons op