Martijn Bruneel

De verlegenheid van die eerste keer,

peilen naar toestemming

 is nooit weg geweest.

 Onze huid is nog steeds goed in ontvangen,

 nabijheid is belangrijker dan wild gespartel

 Wat ons rest zijn onze handen, die nu meer geven.

 Ze hoeven niet meer te verkennen,

 ze herkennen,

 zwijgen over veranderingen.

 

 We vleien ons dicht bij elkaar,

 het is voldoende zo.

Een gedicht is een huis.
Men moet erin kunnen wonen.
En om gerieflijk te zijn moet het
een kelder, een zolder
en vele diepe kasten
voor onze herinneringen hebben.

Jan Greshoff

Vind ons op